දැහැන

දියට බැස

දිය කෙළින 

තුරු වදුළ....

නිසලව නිහඬව

ගැඹුරු නින්දක

ගං ඉවුර...

 

.

බලාපොරොත්තු

 

මුදාහළ සලුව 

ඉගිකරයි 

වස්සානයක පෙරමග....

ප්‍රාර්ථනා

හද අසපු ද්වාරය වෙත  ඇදෙමී

දේදුනු පැහැ තවරා පේවෙමී

ප්‍රාර්ථනා පුසුඹ සුසුමට ඔබ්බවමී

සෝක දොම්නස් මිහිදන් කරමී

කුසුමක්ව පිපෙමී

කුසුමක්ව පරවෙමී

කුසුමක්ව මලගම් යමී

 

ලුනු රසයි ජීවිතය..

රාස්සීගේ අව්වය

රන්වන් රිදී රේඛාය

ගව්වක් දුරින් ක්ෂිතිජය

ඇතුවත් බැරිය

නැතුවත් බැරිය

ලුනු රසයි ජීවිතය..

පුත්තලම |16.09.2020

 

අතර මඟ මතක

 

කතරක මැද තනිවී යන අතර මඟ

සුළගත් හැරගියා මඟ තනිකර මතක

අවරට හැරෙත් ඉර එලියත් නිවාගෙන

කලුවර අවුත් මඟ ඇහිරුව හැටි මතක

දියවර සිදී ගිය වැව් ඉවුරකින් එන

කාෂ්ඨකේ ඉගියක් දැනුනා සිතට

අදුරත් කපා අතපොවනා වෙලාවක

වරා මල් පොකුරු ගතු කීවයි සිතට

එලියක් නැතත් ළග පාතක පෙනෙන දුර

පොඩි තරු පේනවා දුර අහසේ කොනක

යන මඟ නොදැන උන්නත් මේ සසර මඟ

නවතින තැනක එලියක් මතුවින මෙලෙස

පාරමිතා...

මොහොතකට නතරවුන 

සිතුවිලි ගංගාව

ශූන්‍යත්වය සිහිකරයි...

පාරමිතාවක්වෙමි...

දිගු හුස්ම හෙලමි

හුස්ම අතර විරාම නැතිවම 

මමත්වය අත්හරිමි....

පානාතිපාතා

පානාතිපාතා......

සිල් රකින්නත් ජීවත්වෙන්න එපැයි......!

දියවුන සිහින

මා උන්නු නගරයේ

හවස එබෙන්නටත්  කළියෙන්ම

නැනෝ ලයිට් එලි දැල්වෙනවා

විදි පුරාම මඟ දිගට.....

 

වැස්ස දවසකට කළින්

මෙරුවන් මතුවෙනව 

ඉඩක් තියෙන තැනකින් 

පොළොවෙන් තවමත් 

තුරුලු කරගෙන

සමනල් සිහින..... 

රැය පුරාවට රැවටුන

මෙරුවන් තැන තැන 

ආත්මය දියකරමින් උන්නා 

මඟ දිගටම 

නැනෝ ලයිට් එලි පාමුල....

ඇවිදිනව මම ම

විදි දිගේ අහුලමින් මග දිගට

නැනෝ ලයිට් එලි යට 

දියවුන සිහින...

ගැලපීම

එයා

සුදුයි

කොටයි

මහතයි

ලස්සනයි

නාගරිකයි

එයා බලන්නෙ ඉංග්‍රිසි ච්ත්තරපට

අහන්නෙ සාස්ත්‍රීය ගීත

මම

කලුයි

උසයි

කෙට්ටුයි

කැතයි

ග්‍රාමීයයි

මමනම් බලන්නෙ සිංහල ච්ත්තරපට

අහන්නෙ සරල ගීත

ඒත් අපි දෙන්නම

සිංහල බෞද්ධ

වෙජිටේරියන්ලානෙ.....

නොක්කාඩු...

ඔයා...

කැලෑවක් මැද

ගලායන ගගක

සීතලම සීත වතුරෙ ගිලෙන විට

මම...

කරාමයක් ඇරල

වතුර මලකට ඔලුව අල්ලනව

ඔයගෙන් කෙටි පනිවිඩයක් වත් 

නෑ කියල බැන බැන

ඔයා...

නිල් පාට අහසක් යට..

කොලම කොලපාට වැව්පිටියක

සුන්දරත්වයක ගිලෙන්න ඇති 

මා වත් අමතක කරගෙනම

මම...

කිසිම සද්දයක් නැතිඋනාම

කෙටි පනිවිඩ එන්නෙ 

අඩුවෙන් දැන දැනත්

ආදරෙන්ම ලියනව

කෙටි නොවුන දිගම දිග පනිවිඩ

වැසි දියත් ඉසෙන

රතු ඉරත් ගිලෙන් 

පඩු අහස් අගිස්සක

පෙනෙයි නුඹෙ මුවග....

පිනි මලුත් පිපෙන

පාට එලි එබෙන

හඳ නැතත් හද ගැබම

එලිය දෙයි නිතර

වසන්තය අවුදින්

විහඟ ගී ගයමින්

මතකයන් සෙනෙහසින්

පිරිමදියි නිතින

නුඹෙ සිනා මුවග

තරු දෙනෙත් යුගල

සෙනෙහෙ පිරි ආත්මය

ගෙන ඒවි ජීවිතේ 

සොදුරුතම මිහිර

untitled

 පඬු පාට තැවරුන

වලාවියනක් යටින් 

නැනෝ ලයිට් එළි මැවෙයි

ඔබ හිදිනා තැනක

යටගිය දවසක 

කුමාරවරු අවිද ගිය

මාවතක කෙළවරය 

ඔබ සිටියෙ තේජස්ව

නාරායනා මැදුරක 

දැල්වෙන එළියකින්

එලිය වෙයි මාවතම

සපුමල් කියූවට 

අට්ටේරියා ගස් පිරුණ 

හැමදාම නැති වුනත්

ඉඳ හිටක සති අගට

කුමුදු මල් පෙති දියට

වැටෙන හැටි බලන්නට

දියවන්නා ඉවුරෙ 

වැලි පාරෙ ලොකු දුරක්

හති හල්ල්නෙම නැතුව

ඔබ යනෙන බව කීව...

නටබුන්ය තැනින්තැන

ඉතිහාසයක් දිගහරින

ඔබ මමත් අපිම වී

ඉන්නැති මේ ලෙසින්

සෙහෙසත් තවරගෙන

පරංගිත් ඇවිත් ගිය

කෙටි උනත් දුර පාර

කෙටි කරන් එන්නෙ මම

අරාධනාවක් නැතුවම

අඩ  අඳුර මැදින් එන

දියවන්නා සුළඟත් සීතලයි

ආදරෙත් පුරවගෙන

දිලිසෙනව ඔය දෙනෙත්

මට ඉතින් අවසරයි 

ගුලිවෙන්න සෙනෙහසින්

ඔබේ ඇසිපිල්ලමක..... ..... 

ආදරය

මතක තෙත......

NCD ප්‍රේමය

ආලයත් විටෙක මාරන්තික රෝගයක් බොවෙන.. එත්…සුව නොවන.....

Untitled

Add caption

රතුම රතු ඇපල

වැරදුනත් මට වරක් දවසක

කොළඹ කෝළම

සෙනසුරාදා නිවාඩු දවසක් වු නිසාවෙන්ම,  හිතේ මතුවෙමින් තිබූ තනිකම මකාලන්නට දියවනාවට ආවා.දේව කාරියක්ව තිබූ රාජකාරිය හමාරකල ඉර එලිය සුවිසැල් ගොඩනැගිලි අතරින් සැඟවෙමින් සිටියා. නැනෝ ලයිට් එලි ගං දියේ පිහිනමින් දියවී ගියා. ගෙන්දගම් පොලවේ සල්ෆර් සුවඳ මකාලන්නට දැමූ සමන් පිච්ච මල් වගේ සුවඳවල් හැමතනකම වගේ තිබුනා.රෝස පියරු උනා එම්බාම් කල මැදිවියේ මූනුත් අතරින් පතර හිස්තැන් මැකුවා.

සොබාදහමේ සුන්දරතවය රුපියලට විකිනෙන මල් කඩ ඇතුලේ  ගමෙන් ආව මොඩර්න් වෙච්ච කොළඹ නෝනලත් එක්ක,  ෂොපින් (ආ)ප්‍රිය කරන තලත්තෑනි මහත්තුන්ගේ සිනාවල් මල් එක්කම පරවෙමින් තිබුනා.

තන පිඩලිත් එක්කම කොන්ක්රීට් කල වීදි දිගේ, තරාතිමත් මෝස්තරෙත් පෙන්නන්න ගිලපු තෙල් තට්ටු වලට තට්ටුකරන තරබාරු නොනල්, මහත්තුරුත් එක්කම මහත ලමා ලපටිනුත් හති හලමින් එහෙට මෙහෙට අවිදිමින් හිටියා.

රැලි නගන ගං දියේ සෝබනේට පාවෙන පුන්චි පහේ රුවල් ඔරුවක් එහෙට මෙහෙට දියමතුපිට ඇදෙමින් තිබුනා.අරුමෝසම් සුළගත් එක්ක හාදවුන කුරුලු රැන් ගං දියට උඩින් පියබා ගියා. වාහන, එක පේලියට වාහන තදබදය නිසාම තමන්ගෙ වාරය එනකම්ම නලා නාදකරම්න් රතගාලට සේන්දුවෙමින් තිබුනා.

දාරක ප්‍රේමයෙන් වෙලුන පෙමවතුන් පුන්චි පුන්චි දේවල් වලට බොරුවට රන්ඩුකරන ප්‍රේමවන්තයන්ගෙනුත් අඩුවක් නම් වුනේ නෑ. මේ හැම දෙයක් අතුලෙම මගුල් නටන මංගල ජෝඩු, ඡායා රූප, වීඩියෝ ශිල්පීන් පෙරලි පෙරලි, ශිල්ප දක්වමින් ඊලඟ මගුල් ඔඩරය ගන්න ඔවුන්වම මාකටින් කරමින් හිටියා. පරිසරයත් එක්ක එකාත්මික වෙන්න කියල හිතාගෙන මම සීරුවෙන් පාද තබමින් ඉදිරියයට ඇදුනත්, පරිසරයට වඩා කොළඹ කෝළම ප්‍රිය ජනක වුනා.