Saturday, January 13, 2018

නොක්කාඩු...




ඔයා...
කැලෑවක් මැද
ගලායන ගගක
සීතලම සීත වතුරෙ ගිලෙන විට
මම...
කරාමයක් ඇරල
වතුර මලකට ඔලුව අල්ලනව
ඔයගෙන් කෙටි පනිවිඩයක් වත් 
නෑ කියල බැන බැන

ඔයා...
නිල් පාට අහසක් යට..
කොලම කොලපාට වැව්පිටියක
සුන්දරත්වයක ගිලෙන්න ඇති 
මා වත් අමතක කරගෙනම
මම...
කිසිම සද්දයක් නැතිඋනාම
කෙටි පනිවිඩ එන්නෙ 
අඩුවෙන් දැන දැනත්
ආදරෙන්ම ලියනව
කෙටි නොවුන දිගම දිග පනිවිඩ



වැසි දියත් ඉසෙන
රතු ඉරත් ගිලෙන් 
පඩු අහස් අගිස්සක
පෙනෙයි නුඹෙ මුවග....

පිනි මලුත් පිපෙන
පාට එලි එබෙන
හඳ නැතත් හද ගැබම
එලිය දෙයි නිතර

වසන්තය අවුදින්
විහඟ ගී ගයමින්
මතකයන් සෙනෙහසින්
පිරිමදියි නිතින

නුඹෙ සිනා මුවග
තරු දෙනෙත් යුගල
සෙනෙහෙ පිරි ආත්මය
ගෙන ඒවි ජීවිතේ 
සොදුරුතම මිහිර

Friday, September 15, 2017

untitled











 පඬු පාට තැවරුන
වලාවියනක් යටින් 
නැනෝ ලයිට් එළි මැවෙයි
ඔබ හිදිනා තැනක

යටගිය දවසක 
කුමාරවරු අවිද ගිය
මාවතක කෙළවරය 
ඔබ සිටියෙ තේජස්ව

නාරායනා මැදුරක 
දැල්වෙන එළියකින්
එලිය වෙයි මාවතම
සපුමල් කියූවට 
අට්ටේරියා ගස් පිරුණ 

හැමදාම නැති වුනත්
ඉඳ හිටක සති අගට
කුමුදු මල් පෙති දියට
වැටෙන හැටි බලන්නට
දියවන්නා ඉවුරෙ 
වැලි පාරෙ ලොකු දුරක්
හති හල්ල්නෙම නැතුව
ඔබ යනෙන බව කීව...

නටබුන්ය තැනින්තැන
ඉතිහාසයක් දිගහරින
ඔබ මමත් අපිම වී
ඉන්නැති මේ ලෙසින්
සෙහෙසත් තවරගෙන


පරංගිත් ඇවිත් ගිය
කෙටි උනත් දුර පාර
කෙටි කරන් එන්නෙ මම
අරාධනාවක් නැතුවම

අඩ  අඳුර මැදින් එන
දියවන්නා සුළඟත් සීතලයි
ආදරෙත් පුරවගෙන
දිලිසෙනව ඔය දෙනෙත්
මට ඉතින් අවසරයි 
ගුලිවෙන්න සෙනෙහසින්
ඔබේ ඇසිපිල්ලමක..... .....