Tuesday, October 25, 2011

අම්මේ......... මේ සියල්ලම නුඹ නිසවෙන්මයි.....




සන්සාරය පුරාවටම
සොයගෙන අවුත්
නුඹ තුලම වැඩෙන්නට
අවසරයක් දී
මා සිගිති පා
විඩෙන් විඩ නුඹ කුස
වදිනා වරක් වරක් පාසා
ඒ සියල්ලම මුව පිරි සිනවකින් ඉවසා
මා දුන් වේදනා
සතුටෙන්ම .....බලාපොරොත්තු ගොන්නකින් පුරවමින්
තිබිරි ගෙයි කලුවර මැද්දේම
මා නුබෙන් වෙන්වුන වේදනාවෙන්
හඬා වැටෙද්දී
නුබේ වෙදනාව මැදින්
මා තුරුලට ගෙන උනුසුමෙන් නැහැවූ
ආදරණීය අම්මේ.....
මා ආත්මය ශරීරයකින් නිමවා
සොදුරු සිතුවිලි පෝෂණය කරමින්
ජීවිතයේ අයනු... ආයනු තෝරද්දී
ජීවිතයට අර්ථයක් දුන්.....
ම්මේ......... මේ සියල්ලම නුඹ නිසවෙන්මයි.....

Monday, October 3, 2011

කවි පෙළක් ආයෙ ළියමි




පුන් සඳත් ඇවිත් නිල් අහස් තලේ
නෙක කොමල රැගුම් රඟනා
මගෙ සිතත් දුකෙන්... කවි පෙළත් දුකෙන්
හිත හොරෙන් හොරෙන් හඬනා

මට කියා ගන්න දුක අසා ගන්න
තනිකමත් ඇවිත් මිඳුලේ
මම සිනා සිසී නෙතු කඳුළු වලින්
කවි පෙළක් ආයෙ ළියමි

දුක ඇවිත් ගියා මගෙ නොවෙයි කියා
මම තවත් තැවෙනු පල නෑ
මේ අහස යටින් මේ පොලව මතින්
මල් පිපී සිනා සේ නම්.......