කතරක මැද තනිවී යන අතර මඟ
සුළගත් හැරගියා මඟ තනිකර මතක
අවරට හැරෙත් ඉර එලියත් නිවාගෙන
කලුවර අවුත් මඟ ඇහිරුව හැටි මතක
දියවර සිදී ගිය වැව් ඉවුරකින් එන
කාෂ්ඨකේ ඉගියක් දැනුනා සිතට
අදුරත් කපා අතපොවනා වෙලාවක
වරා මල් පොකුරු ගතු කීවයි සිතට
එලියක් නැතත් ළග පාතක පෙනෙන දුර
පොඩි තරු පේනවා දුර අහසේ කොනක
යන මඟ නොදැන උන්නත් මේ සසර මඟ
නවතින තැනක එලියක් මතුවින මෙලෙස
